Memoization یعنی تابعی بسازیم که قادر باشه مقدار یا خروجی قبلی پردازش شدهی خودش رو به یاد داشته باشه. از خوبی استفاده از Memoization اینه که هر دفعه که تابع با آرگومانهای مشخص فراخونی بشه دیگه عملیات اضافی صرف محاسبهی مجدد خروجی نمیشه که اینکار باعث صرفهجویی در زمان میشه؛ اما ممکنه مقدار بیشتری از حافظه اشغال بشه.
منبع: